Γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασα στη Δραματική σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, στην Ακαδημία της Ρώμης και παρακολούθησα σεμινάρια με το Γκροτόφσκι και τους συνεργάτες του. Εργάστηκα ως ηθοποιός στο ΚΘΒΕ και το Εθνικό Θέατρο. Σκηνοθέτησα στις Κρατικές σκηνές, στο ελεύθερο θέατρο, δημιούργησα το "Θέατρο Μηχανή", έπαιξα στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο και παράλληλα διδάσκω υποκριτική.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέατρο Μηχανή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέατρο Μηχανή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Ιουνίου 2014

Osama the hero, Dennis Kelly



Beton7 Απρίλιος 2011

Το Βeton7 και το Θέατρο Μηχανή παρουσιάζουν το έργο του Ντένις Κέλλυ “ΟΣΑΜΑ Ο ΗΡΩΑΣ”

Ένας ονειροπόλος φοιτητής παρουσιάζει σε μία εργασία του τον Οσάμα Μπιν Λάντεν ως ήρωα που αγωνίζεται για το καλό της ανθρωπότητας. Όταν στην περιοχή του ανατινάζεται ένα γκαράζ, οι γείτονες δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι αυτός είναι ο τρομοκράτης και παίρνουν το νόμο στα χέρια τους.

O DENNIS KELLY είναι ένας από τους πιο υποσχόμενους συγγραφείς της Βρετανίας, ήδη με πολλά έργα στο ενεργητικό του, με παραστάσεις έργων του στο Royal Shakespeare Company (με πρωταγωνιστή στο “The Gods weep” τον Jeremy Irons), και νικητής του βραβείου Meyer-Whitworth Award, για το έργο του “Osama the hero”.

Ένα έργο του Ντένις Κέλλυ που γράφτηκε το 2005 για τη βία και την τρομοκρατία που ασκεί ο περίγυρος.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση:        Χριστίνα Μπάμπου Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία:         Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά:               Μιχάλης Αργυρού
Κοστούμια:           Άση Δημητρολοπούλου
Β.Σκηνοθέτη:       Iωάννα Μπιλίρη
Φωτογράφιση:     Tάσος Καμπουρόπουλος



Παίζουν: Miλτos Σαμαράς, Κατερίνα Δασκαλάκη, Τάσος Λαμάκης, Τιμόθεος Μπαρνιαδάκης και Νικολίτσα Αγγελακοπούλου









     

Η γυναίκα και ο πόλεμος.

Beton7  Μάιος  2011 

Παραστάσεις: 5-12 και 19-26 Μαΐου στις 9.30 μ.μ.

Το BETON7 και το θέατρο Μηχανή παρουσιάζουν για πέντε μόνο παραστάσεις την θεατρική σύνθεση: «Η Γυναίκα και ο Πόλεμος».

Τρεις γυναίκες  ερμηνεύουν αποσπάσματα από λογοτεχνικά κείμενα που αναφέρονται στον πόλεμο.

«Η ομορφάσχημη» του Νίκου Καχτίτση (θεατρική διασκευή).
 Ερμηνεύει η Ναταλία Καποδίστρια.

«Εικοστός Αιώνας» της Μέλπως Αξιώτη.
 Ερμηνεύει η Ιωάννα Μπιλίρη.

«Η οδύνη» της Μαργκεριτ  Ντυράς.
 Ερμηνεύει η Νικολίτσα Αγγελακοπούλου.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθετική Επιμέλεια:   Πέρης Μιχαηλίδης
Κοστούμια:                      Άση Δημητρολοπούλου
Φωτογράφιση:                 Τάκης Διαμαντόπουλος









Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Stitching του Anthony Neilson, Οκτώβρης 2010

Beton7, Οκτώβρης   2010

Το Beton7 και το Θέατρο Μηχανή παρουσιάζουν το έργο του Άντονι Νίλσον “Stitching”.

Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση του Μαΐου, ο συνήθης ύποπτος του σύγχρονου θεάτρου και του δόγματος “In yer face theatre” επιστρέφει με τα προσφιλή του θέματα: βία, sex και βάναυσος ρομαντισμός.

Υπόθεση: ένα ζευγάρι κινείται στα όρια του ακραίου ερωτισμού ανακαλύπτοντας τις αλήθειες της εξάρτησης και τα όρια της αγάπης. Μία ιστορία ενός παράφορου έρωτα.

Stitching:  Έργο βλάσφημο, απαγορευμένο στη Μάλτα, με γερές δόσεις ανατρεπτικού χιούμορ αλλά και τρυφερότητας μακριά ακόμη από τα θεατρικά υπόστεγα του συστήματος.

Συντελεστές
Μετάφραση:         Κλαίρη Χριστοπούλου
Σκηνοθεσία:          Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά:                Μιχάλης Αργυρού
Φωτογράφηση:     Τάκης Διαμαντόπουλος

Παίζουν
Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Γιάννης Χατζηγιάννης.






                                     


Stitching του Anthony Neilson, Μάιος 2010

Beton7, Μάιος 2010

Το Beton7 και το Θέατρο Μηχανή παρουσιάζουν το έργο του Άντονι Νίλσον “Stitching”.
Ο συνήθης ύποπτος του σύγχρονου θεάτρου και του δόγματος “In yer face theater” επιστρέφει με τα προσφιλή του θέματα βία, sex και βάναυσος ρομαντισμός.
Υπόθεση: ένα ζευγάρι κινείται στα όρια του ακραίου ερωτισμού ανακαλύπτοντας της αλήθειες της εξάρτησης και τα όρια της αγάπης. Μία ιστορία ενός παράφορου έρωτα.
Stitching:  Έργο βλάσφημο, απαγορευμένο στη Μάλτα, με γερές δόσεις ανατρεπτικού χιούμορ αλλά και τρυφερότητας μακριά ακόμη από τα θεατρικά υπόστεγα του συστήματος.

Συντελεστές
Μετάφραση: Κλαίρη Χριστοπούλου
Σκηνοθεσία: Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά: Μιχάλης Αργυρού
Φωτογράφηση: Τάκης Διαμαντόπουλος
Β. Σκηνοθέτη: Άννα Ευθυμίου

Παίζουν
Αθηνά Αλεξοπούλου και Γιάννης Χατζηγιάννης


7 Μαΐου – 7 Ιουνίου, Καθημερινά εκτός Πέμπτης, Ώρα: 21:30









                                         





Toulouse Lautrec - Η φαντασία της αμαρτίας, Χριστόφορος Χριστοφής


ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ "ΜΗΧΑΝΗ"

2009, 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης

Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφής
Φωτογράφιση: Τάκης Διαμαντόπουλος


Ερμηνευτές: Πέρης Μιχαηλίδης, Βαλέρια Χριστοδουλίδου.








Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014

“Τρωάδες” του Σενέκα

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

2004, Ναυπηγεία Ψαρρού Πέραμα-Πειραιάς

Μετάφραση:       Χριστίνα Μπάμπου Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία:        Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά:              Μιχάλης Αργυρού
Κοστούμια:          Άση Δημητρολοπούλου
Φωτογράφηση:   Τάκης Διαμαντόπουλος

Ερμηνευτές:        Φίλιππος Σοφιανός, Βαλέρια Χριστοδουλίδου,
                            Ζωή Ναλμπάντη, Νίκη Σερέτη, Γιάννης Χατζηγιάννης,
                            Μίλτος Σαμαράς, Παναγιώτης Κακατσίδης,
                            Κατερίνα Οικονομοπούλου, Μαρίζα Παπαδημητρίου,
                            Κλαίρη Χριστοπούλου, Ευαγγελία Χαραλάμπους,
                            Ελένη Οικονόμου, Νίκος Θεοφανίδης.









“Πρώτος έρωτας” του Samuel Beckett

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ

2004, Θέατρο Bios, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Λιθογραφείο Πάτρας, Μύλος Λάρισα, Θέατρο Δωμάτιο Μύλος Θεσσαλονίκη

Μετάφραση:       Χριστίνα Μπάμπου Παγκουρέλη
Σκηνοθετική
επιμέλεια:            Εύρη Σωφρονιάδου
Σκηνικά:              Μιχάλης Αργυρού
Κοστούμια:          Άση Δημητρολοπούλου
Φωτογράφηση:   Τάκης Διαμαντόπουλος
Β. Σκηνοθέτη:     Ευαγγελία Χαραλάμπους

Ερμηνευτές:        Πέρης Μιχαηλίδης


















“Η μυστική ερωτική ζωή της Οφηλίας” του Steven Berkoff

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

2003 Θέατρο Φούρνος

Μετάφραση:        Χριστίνα Μπάμπου –Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία:         Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά:               Δέσποινα Βολίδη
Κοστούμια:           Άση Δημητρολοπούλου
Φωτισμοί:             Αργύρης Θέος
Φωτογράφηση:    Τάκης Διαμαντόπουλος



Ερμηνευτές:   Πέρης Μιχαηλίδης, Βαλέρια Χριστοδουλίδου



Κυριακή 8 Ιουνίου 2014

“Marisol” του Jose Rivera

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

2002 Θέατρο Συνεργείο
  
Μετάφραση:       Παναγιώτης Πασχίδης, 
                          Μαριλένα Παναγιωτοπούλου                          
Σκηνοθεσία:        Πέρης Μιχαηλίδης,
Σκηνικά:             Μιχάλης Αργυρού
Κοστούμια:         Μπιάνκα Νικολαρεϊζη,
Φωτισμοί:           Σάκης Μπιρμπίλης,
Φωτογράφηση:  Τάκης Διαμαντόπουλος

Ερμηνευτές
Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Γιώργος Χρανιώτης, 
Νίκη Σερέτη, Γιάννης Χατζηγιάννης,Τζίνα Αλοιμόνου










“Ο λογοκριτής” του Anthony Neilson

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

2000 Θέατρο Φούρνος

Μετάφραση:       Μαριλένα Παναγιωτοπούλου,
Σκηνοθεσία:        Πέρης Μιχαηλίδης,
Σκηνικά:              Μιχάλης Αργυρού
Φωτισμοί:            Σάκης Μπιρμπίλης
Φωτογράφηση:   Nataly Danneberg
Β. Σκηνοθέτη:     Λία Λεμού

Ερμηνευτές     

Μαρία Παπαλάμπρου, Μαρία Γουλά, Πέρης Μιχαηλίδης







“Replay” του Andrew Vachss

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

1998 Θέατρο Μηχανή-Booze

Μετάφραση:       Μαρία Ματσούκα
Σκηνοθεσία:        Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά-
κοστούμια:          Μιχάλης Αργυρού
Φωτισμοί:            Λευτέρης Παυλόπουλος
Β. Σκηνοθέτη:     Λία Λεμού

Ερμηνευτές      

Μαρία Παπαλάμπρου, Αιμίλιος Χειλάκης, Μαρία Κατσουλίδη




ΕΡΩΤΙΚΟ Replay

Μια άνεργη ηθοποιός, ειδικευμένη στο κλασικό ρεπερτόριο, βρίσκει δουλειά σε ένα τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο παρέχει «καυτές» τηλεφωνικές υπηρεσίες στους συνδρομητές του.
Ανάμεσα σ’ αυτήν και τον ιδιοκτήτη των ροζ γραμμών παίζεται μια ακραία ερωτική ιστορία με ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Αυτό είναι το «Replay» του Άντριου  Βακς που ο Πέρης Μιχαηλίδης ανεβάζει στο Booze σε δική του σκηνοθεσία, σκηνικά του Μιχάλη Αργυρού και κοστούμια της Κίκας Τσερώνη. Παίζουν: Μαρία Παπαλάμπρου, Αιμίλιος Χειλάκης και Μαρία Κατσουλίδη.

Αθηνόραμα



TO BHMA
«Replay» στα άκρα
«Καυτές» τηλεφωνικές γραμμές που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες στους συνδρομητές τους. Μια άνεργη ηθοποιός, ειδικευμένη στο κλασικό ρεπερτόριο, βρίσκει δουλειά σε ένα τέτοιου είδους τηλεφωνικό κέντρο. Μια ακραία ερωτική ιστορία ανάμεσα σε εκείνην και τον ιδιόρρυθμο υπεύθυνο του «ροζ τηλεφωνικού κέντρου θα αναπτυχθεί. Οι συνέπειες δεν θα είναι προβλέψιμες. Αυτή την πραγματικότητα καταγράφει το έργο του Αμερικανού Άντριου Βακς «Replay» που γράφτηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Αυτή τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα μεταφέρει στη σκηνή του θεάτρου Μηχανή-Booze ο Πέρης Μιχαηλίδης, που σκηνοθετεί το έργο. «Μου αρέσουν πάντα τα ακραία και επικίνδυνα έργα και τα αντίστοιχα ανεβάσματα. Συνήθως κρατώ από τα έργα τη βασική ιδέα και τα ‘ξαναφτιάχνω’ με βάση αυτό που θέλω να πετύχω» λέει ο σκηνοθέτης, δίνοντας το στίγμα της δουλειάς στο οποίο μένει πιστός από το 1992. «Τότε έφτιαξα την εταιρεία θεάτρου ‘Μηχανή’».
Η καταγραφή της ωμής πραγματικότητας, θέματα που αλιεύονται από το αστυνομικό ρεπορτάζ, πρόσωπα που κινούνται έξω από τα συνηθισμένα. «Υπάρχει μια διαδρομή μοναχικών ηρώων» λέει ο Πέρης Μιχαηλίδης. «Είναι οι άνθρωποι εναντίον του συστήματος, εναντίον ακόμα και του εαυτού τους. Με ενδιαφέρουν αυτά τα πρόσωπα στις διάφορες εκδοχές συνύπαρξής τους με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο αλλά και με το αντίπαλο φύλο. Όλοι αυτοί οι ήρωες είναι άνδρες».
Ο συγγραφέας του «Replay» είχε εργασθεί ως ομοσπονδιακός αστυνομικός, ως δημόσιος κοινωνικός λειτουργός και ως διευθυντής φυλακών ανηλίκων, υψίστης ασφαλείας. Όσα είδε και έμαθε τα έκανε θέατρο. Σήμερα που ζει στη Νέα Υόρκη δικηγορεί και ειδικεύεται σε υποθέσεις βιασμού γυναικών και κακοποίησης παιδιών. «Το θέμα του έργου αυτού» λέει ο Μιχαηλίδης «αφορά τη φιλολογία και την παραφιλολογία της ροζ τηλεφωνίας. Τόσο η γραφή του όσο, κυρίως, η σκηνοθεσία του έχουν κινηματογραφικά στοιχεία. Αν σκεφθεί κανείς ότι η κοπέλα που προσλαμβάνεται ειδικευόταν σε ρόλους της Μπλανς Ντυμπουά και άλλων ηρωίδων του Τενεσί Ουίλιαμς, καταλαβαίνει κανείς τι πρόκειται να συμβεί σε αυτό το έργο. Εκείνη, εξαιτίας του άνδρα, κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της παρακμής και φθάνει σε ακραίες καταστάσεις. Αυτός όμως είναι που τη διαφθείρει. Στο τέλος η γυναίκα θα οδηγηθεί στην τρέλα».
Ο Πέρης Μιχαηλίδης αναζητεί, όπως λέει, την αλήθεια στις συνεργασίες του. «Εγώ ο ίδιος είμαι αληθινός. Στρέφομαι σε έργα σκοτεινά, πεσιμιστικά. Κάθε φορά κάνω απόπειρες να ανεβάσω κάτι άλλο, καταλήγω όμως εκεί. Γιατί σε έργα έξω από τα συνηθισμένα συναντά κανείς τις πραγματικές καταστάσεις, τα ενδιαφέροντα πρόσωπα. Αν σταματούσα, θα ήθελα να γράψω παιδικά μυθιστορήματα. Πολλές φορές η μουσική που ντύνει τις παραστάσεις μας θα μπορούσε να είναι επένδυση στα παραμύθια μου».
Ωστόσο δεν νιώθει μόνος σε αυτόν τον σκοτεινό δρόμο που πορεύεται ως τώρα. «Πρώτα πρώτα θα έλεγα ότι ο Γιάννης Χουβαρδάς έχει μια τέτοια διαδρομή. Πιστεύω ότι στη σύγχρονη, και όχι μόνον, δραματουργία υπάρχουν πολλά τέτοια έργα. Η αφετηρία τους βρίσκεται στη δεκαετία του ’50, στους μπεκετικούς ήρωες, που έχουν μια αναπηρία αλλά στην ψυχή κυρίως. Μόνον που εγώ νομίζω ότι στη διαδρομή του μαύρου χρώματος βάζω λίγους τόνους ροζ».

Το «Replay» του Άντριου Βακς παίζεται σε μετάφραση Μαρίας Ματσούκη, σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη, σκηνικά Μιχάλη Αργυρού, κοστούμια Κίκας Τσερώνη, φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου, μουσική επιμέλεια Πλούταρχου Βασιλάκη και Σπύρου Αραβοσιτά. Με τους Μαρία Παπαλάμπρου, Αιμίλιο Χειλάκη, Μαρία Κατσουλίδη.
Στο θέατρο «Μηχανή-Booze» (Κολοκοτρώνη 57), καθημερινά, πλην Πέμπτης, στις 9.30μ.μ.








“Το μυστήριο της Ίρμα Βέπ” του Charles Ludlam

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΜΗΧΑΝΗ»

1997 Θέατρο Μηχανή-Booze

Μετάφραση:        Μαριλένα Παναγιωτοπούλου
Σκηνοθεσία:         Πέρης Μιχαηλίδης
Σκηνικά-
κοστούμια:           Νίκος Πολίτης
Φωτογράφηση:    Κώστας Ορδόλης

Φωτισμοί:             Ηλίας Κωνσταντακόπουλος
Β. Σκηνοθέτη:      Λία Λεμού

Ερμηνευτές      

Γιάννης Χατζηγιάννης, Πέρης Μιχαηλίδης